Aktif Yangın Güvenlik Önlemlerinin İncelenmesi

Abstract

İnsanlık tarihini boyunca çıkan yangınlar hem insanlara büyük can ve mal kayıpları yaşatmış, hem de şehirlerin sosyal ve kültürel yapısını değiştirmiştir. 1665 yılında Büyük Veba felaketinin atlatan Londra, 1666 yılında büyük bir yangın felaketiyle karşılaşmıştır. 4 gün süren yangında 13.200 ev, 87 mahalle yok olmuştur (Porter, 1994). 1871 Chicago Yangını 17.500 binanın yok olmasına, 8.55 km2 alanın yanmasına ve o günün değeriyle 222 milyon dolar (2018 yılında hesaplanan değer 4,593 milyar dolar) zarara sebep olmuştur (Donald, 1996). Tokyoda depremden sonra çıkan yangının söndürülememesi sonucunda 570 bin ev yanmış, 1,9 milyon kişi evsiz kalmış ve 142 bin kişi ölmüştür (Gregory, 2006). Günümüzde yangın teşkilatlarının eğitimli olması, çalışma sistemlerinin gelişmesi ve kullanılan söndürme sistemlerinin teknolojiyle birlikte gelişmesi yangınların yukarıdakiler gibi büyük felaketlere dönüşmesini engelliyor olsa dahi, binalarda çıkan yangınlar hala mal ve can kayıplarına sebep olmaktadır. Bunun sebebi yangına karşı alınması gereken önlemlerin alınmamış olması ya da alınan önlemlerin etkisiz/yetersiz kalması gibi insana bağlı kusurlardır. Yapılarda projelendirme aşamasında her ne kadar yangın önlemleri alınsa dahi kullanım sırasında yangını önleyici, aktif yangın önleme unsurları son derece önemlidir. Bu çalışmada, aktif yangın güvenlik önlemlerinin özellikleri ve yapı içerisinde kullanımları hakkında bilgi verilmiştir. Pasif yangın güvenlik önlemleri ile aktif yangın güvenlik önlemlerinin birbiri ile ilişkisi ve birlikte kullanımı noktasında bir inceleme yapılmıştır.

The fires throughout the history of humanity have caused great loss of life and property and have changed the social and cultural structure of cities. For example, London survived the Great Plague catastrophe in 1665, faced a major fire disaster in 1666 and had to pay the loss of 7 million pounds as a result of the burning of more than 13,000 houses. The Chicago fire of 1871 caused 17 thousand buildings to be destroyed and more than 90 thousand people became homeless. The 1923 Tokyo fire is still the largest fire disaster ever recorded in human history. As a result of extinguishing the fire after the earthquake in Tokyo 570 thousand houses burned, 1.9 million people were left homeless and 142 thousand people died. Even if the fire organizations are educated, the development of working systems and the development of the extinguishing systems used with technology prevent the fires from turning into big disasters such as the above, the fires in the buildings still cause the loss of life and properties. This is due to human defects such as the failure to take measures against the fire or the ineffectiveness of the measures taken. Active fire prevention elements are extremely important during usage even if fire precautions are taken during the design phase of the buildings. In this study, information about the properties of active fire safety measures and their use in the buildings are given. An examination of the relationship between the passive fire safety measures and the active fire safety measures has been carried out.