Kamu Üniversite Sanayi İş Birliği Kapsamında Demonte Eğitim Yerleşkeleri: Konya İli Üzerinden Öğrenci Katılımlı Tasarım Önerileri

Abstract

Bu çalışma kapsamında, kısa adı KÜSİ olan kamu–üniversite–sanayi iş birliği çerçevesinde konumlanan Üçlü Sarmal modelini temel alarak modüler ve demonte kampüs modellerinin mekânsal, pedagojik, sosyal ve ekonomik potansiyellerinin çok boyutlu bir yaklaşımla incelenmesi gerçekleştirilmiştir. Günümüz bilgi temelli ekonomilerinde hızla değişen üretim ve öğrenme gereksinimleri, eğitim ve araştırma ortamlarının esneklik, taşınabilirlik, hızlı inşa, uyarlanabilirlik ve sürdürülebilirlik gibi nitelikler taşımasını zorunlu kılmaktadır. Bu doğrultuda modüler yapılar ve sökülüp yeniden kurulabilir kampüs sistemleri hem fiziksel altyapının dönüşebilirliğini artırmakta hem de çok aktörlü iş birliklerinin daha dinamik bir mekânsal zemin üzerinde gerçekleşmesine olanak tanımaktadır. Araştırma sürecinde, saha gözlemleri, kapsamlı literatür taraması ve dünya genelindeki öncü modüler yapı örneklerinin analiziyle elde edilen bulguları bütünleştirmektedir. Habitat 67, Nakagin Capsule Tower, Sugoroku Office, Urban Rigger, KODA, Woodie ve Dyson Mobile Dormhouse gibi örnekler üzerinden modüler mimarinin tarihsel gelişimi, teknik yenilikleri ve çağdaş mimarlık pratiklerine etkileri detaylı biçimde değerlendirilmiştir. Süreç genelinde yapılan kaynak araştırması ile adı geçen yapılarda sürdürülebilir malzeme kullanımı, yeniden kullanım ve dönüşüm potansiyeli, enerji verimliliği, dijital üretim süreçleriyle entegrasyon ve tasarım–üretim ilişkisini güçlendiren yaklaşımlar öne çıkmaktadır. Bu kapsamda modüler mimarinin yalnızca bir inşa tekniği değil, aynı zamanda yenilikçi düşünceyi tetikleyen bir tasarım stratejisi olduğu vurgulanmaktadır. Çalışmanın uygulama boyutunda ise Konya’da belirlenen bir alan için öğrenciler tarafından geliştirilen modüler kampüs tasarımları incelenmiştir. Bu projeler, yenilenebilir enerji kullanımı, kullanıcı odaklı mekânsal kurgular, esneklik ve disiplinler arası etkileşimi destekleyen modüler organizasyonlar açısından önemli bulgular sunmaktadır. Sonuç olarak modüler kampüslerin, bilgi üretimi, inovasyon süreçleri ve sürdürülebilir sosyomekânsal etkileşim için dönüştürücü bir platform oluşturduğu ortaya konmuştur.