Browsing by Author "Koyuncu, Serdar"

Now showing 1 - 5 of 5

ANAEROBİK ÇAMUR ÇÜRÜTÜCÜLERDE FARKLI KATI MADDE ALIKONMA SÜRELERİNDE UÇUCU YAĞ ASİTLERİ VE ALKALİNİTENİN BİYOGAZ ÜRETİM VERİMİNE ETKİLERİ
(2022) Nas, Bilgehan; Koyuncu, Serdar
Yenilenebilir enerji kaynağı olarak kullanılabilecek biyokütleden bir tanesi de atıksu arıtma tesislerinde arıtma sonrası oluşan arıtma çamurlarıdır. Arıtma çamurlarının anaerobik proseslerde çürütülmesi ile biyogaz eldesi mümkün olmaktadır. Atıksu arıtma tesislerinin işletme maliyetlerinin önemli bir kısmını enerji maliyetleri oluşturmaktadır. Anaerobik çamur çürütücülerinde maksimum verimin sağlanabilmesi için prosesin optimum katı madde alıkonma süresi (SRT)’de ve işletme parametre değerlerinde çalıştırılması gerekmektedir. Bu çalışmada; 200 bin m3/gün kapasiteli olan ve 4 kademeli Bardenpho prosesinden oluşan Konya kentsel atıksu arıtma tesisinde bulunan 4 adet mezofilik anaerobik çamur çürütücülerde gerçek ölçekli bir araştırma yapılmıştır. Ortalama işletme sıcaklığı ve hacimleri aynı olan referans ve denek çürütücüler seçilmiştir. Referans çürütücüde, tasarım değeri olan SRT 20 gün olacak şekilde 240 gün boyunca, denek çürütücülerde ise SRT 17 ve 23 gün olacak şekilde 120’şer gün boyunca gerçek ölçekli proses işletilmiştir. Anaerobik çamur çürütücülerin işletme parametrelerinden olan Uçucu Yağ Asitleri (UYA) ve Alkalinite değerlerinin farklı SRT’lerde biyogaz üretimine olan etkileri araştırılmıştır. SRT 17, 20 ve 23 gün için sırasıyla %86, %83, %87 UYA giderimi gerçekleşmiştir. En fazla biyogaz üretimi SRT 17 gün senaryosunda ortalama 4,756 m3/gün olarak gerçekleşmiştir.
Atıksu Arıtma Tesislerinde Mikrokirleticilerinizlenmesi ve Kontrolü
(2019) Kara, Meryem; Nas, Bilgehan; Argun, Mehmet Emin; Yel, Esra; Dinç, Saliha; Koyuncu, Serdar
Yerüstü ve yeraltı sularında su kalitesinin belirlenmesi için AB Su Çerçeve Direktifindeki 45 öncelikli maddede yer alan MK?lerin izlenmesi yönünde araştırmalar hızlanmıştır. Su kütlelerinde MK?lerin önemli kaynaklarından biri atıksu arıtma tesisleri (AAT)?dir. Bu projede, küçük, orta ve büyük ölçekli 3 yerleşim yerinde 3 farklı arıtma prosesinde MK?ler 1 yıl süreyle izlenmiş ve proseslerin MK?leri giderme performansları ortaya konulmuştur. MK gruplarından; pestisit (Kloropirifos, Atrazin, Klorfenvinfos), fitalat ester (BBP, DEHP, DnOP), yüzey aktif madde (Oktil fenol, Nonil fenol), PAH (Benzo[b]fluoranten, Benzo[k]fluoranten, Benzo(a)piren, Indeno[1,2,3-cd]piren, Benzo[g,h,i]perilen, Fluoranten, Antrasen, Naftalin), VOC (Diklorometan, Benzen, 1.2-dikloroetan), ilaç etken madde (Diklofenak, Karbamazepin, 17-beta-estradiyol, 17-alfa-etinilestradiol) ve ağır metallerden (Cd, Pb, Hg, Ni) toplam 27 MK izlenmiştir. Konya (İleri biyolojik arıtma), Ereğli (Anaerobik ve fakültatif stabilizasyon), Zincirlikuyu (Yapay sulak alan) AAT?lerinden, atıksu geri kazanım tesisinden, pilot ölçekli ultrafiltrasyon (UF), nanofiltrasyon (NF) ve ters osmoz (RO) ünitelerinden oluşan membran tesisten her numune alma döneminde 17 su, 6 çamur numunesi alınarak GC/MS, LC/MSMS ve ICP/MS?de MK ölçülmüştür. Tesislerin ve arıtma proseslerinin MK verileri arasındaki ilişkilerin anlamlılığının istatistiksel olarak ortaya konulabilmesi için saçılma diyagramları, kutu diyagramlar, varyans analizi ve Korelasyon hesaplamaları yapılmıştır. Atıksularda en yüksek konsantrasyonda tespit edilen MK?ler; sırası ile Ni, DEHP, Nonil fenol, Naftalin, Pb ve Diklofenak?dır. VOC?ler en düşük konsantrasyondadır ve görülme sıklığı çok düşüktür. Her üç AAT?de arıtılmış atıksuda; Ni, Pb, Hg, DEHP, Nonil fenol, Naftalin, Diklofenak, Karbamazepin hariç olmak üzere diğer MK?ler 100 ng/L?den düşüktür. %80?in üzerinde verimle arıtılan MK?ler Konya AAT?de Oktil fenol (%93,4), Nonil fenol (%92,7), Atrazin (%92,1), Naftalin (%91,5) ve DEHP (%89,3); Ereğli AAT?de Atrazin (%83,8)?dir. Zincirlikuyu AAT?de hiçbir parametrede %80?den fazla giderim gerçekleşmemiştir. Konya AAT?de Karbamazepin ve Ni, Zincirlikuyu AAT?de Nonil fenol negatif kütle dengesi görülen ve çıkış suyunda konsantrasyonları artan MK?lerdir. Membran proseslerden, UF?in MK gideriminde etkin olmadığı, NF?in 17 MK?de %50?den fazla giderim sağladığı görülmüştür. RO, NF?den sonra bazı MK?lerde ilave giderim sağlamıştır.
Citation - WoS: 36
Citation - Scopus: 44
Behavior and Removal of Ciprofloxacin and Sulfamethoxazole Antibiotics in Three Different Types of Full-Scale Wastewater Treatment Plants: a Comparative Study
(SPRINGER INTERNATIONAL PUBLISHING AG, 2021) Nas, Bilgehan; Dolu, Taylan; Koyuncu, Serdar
Due to the inadequate removal rates of drug residues in wastewater treatment plants (WWTP), the transition of these compounds into the environment has become a serious environmental problem for ecosystems and public health. In this study, occurrence, fate, and removal of widely consumed two antibiotics, ciprofloxacin (CIP) and sulfamethoxazole (SMX), selected from fluoroquinolone and sulfonamide groups, respectively were investigated in three different types of full-scale WWTPs located in Turkey. In this context, three WWTPs consisting of advanced biological treatment (large-scale), wastewater stabilization pond (WSP) (medium-scale), and constructed wetland (CW) (small-scale) were selected. While the detected influent concentrations of CIP in WWTPs ranged between the 218.6 and 2733.5 ng/L, maximum influent concentration for SMX in the same plants was determined as 179.7 ng/L. On the other hand, although it was detected at higher concentrations in raw wastewater, CIP was significantly removed in all WWTPs with a removal efficiency ranging from >77.1 to >98.2%. However, SMX showed quite different behaviors depending on the applied wastewater treatment processes in WWTPs in terms of total removal achieved. While treated in WSP well enough (>72.2%), a serious negative removal efficiency (-133.4%) was achieved for SMX in the WWTP having advanced biological treatment. Best removal performance obtained for the both antibiotic compounds among the investigated WWTPs was the medium-scale WSP consisting of anaerobic and facultative stabilization ponds, consecutively. This situation also supported the idea that WWTPs which are operated with higher solid retention time (SRT) and hydraulic retention time (HRT) contribute positively in the removal of antibiotic compounds.
Citation - WoS: 36
Citation - Scopus: 43
Comparison of Advanced Biological Treatment and Nature-Based Solutions for the Treatment of Pharmaceutically Active Compounds (phacs): a Comprehensive Study for Wastewater and Sewage Sludge
(ELSEVIER, 2021) Nas, Bilgehan; Dolu, Taylan; Argun, Mehmet Emin; Yel, Esra; Ateş, Havva; Koyuncu, Serdar
Passing of pharmaceutical residues into environment in an uncontrolled manner as a result of continuous increase in drug consumption across the globe has become a threatening problem for the ecosystems and almost all living creatures. In this study, diclofenac (DCF), carbamazepine (CBZ), 17 beta-estradiol (17 beta-E2) and 17 alpha ethynylestradiol (EE2) belonging to different therapeutic classes were investigated simultaneously in advanced biological treatment and nature-based treatments during 12-months sampling campaign. In this context, behavior patterns of pharmaceutically active compounds (PhACs) throughout the both wastewater and sludge lines in advanced biological wastewater treatment plant (WWTP), wastewater stabilization pond (WSP) and constructed wetland (CW) were discussed in detail based on each treatment processes seasonally. Furthermore, statistically evaluated data obtained in full-scale WWTPs were compared with each other in order to determine the valid removal mechanisms of these pharmaceutical compounds. While DCF and CBZ were detected very intensively both in the wastewater and sludge lines of the investigated WWTPs, steroid hormones,17 beta-E2 and EE2, were determined below the LOQ value in general. Annual average removal efficiencies achieved in studied WWTPs for DCF ranged between & minus;23.3% (in CW) and 75.2% (in WSP), while annual average removal rates obtained for CBZ varied between & minus;20.7% (in advanced biological treatment) and 10.0% (in CW). It has been found that DCF was highly affected by different wastewater treatment processes applied in the WWTPs compared to CBZ which showed extraordinary resistance to all different treatment processes. Although calculated in different rates for each compounds, biodegradation/biotransformation and sorption onto sewage sludge were determined as the main removal mechanisms for PhACs in plants. Although showed a similar behavior in the sludge dewatering unit (decanter) present in the advanced biological WWTP, quite different behaviors ob-served in the anaerobic digester for DCF (up to 15% decrease) and CBZ (up to 95% increase). Sorption and desorp-tion behaviors of DCF and CBZ were also evaluated in the sludge treatment processes found in advanced biological WWTP. Percentages of originated extra annual average of pharmaceutical loads were calculated as 0.64% and 0.90% for DCF and CBZ, respectively in the advanced biological WWTP due to the sidestream caused by the sludge dewatering unit. (c) 2021 Elsevier B.V. All rights reserved.
İleri Biyolojik Atıksu Arıtma Tesisi ve Membran Prosesler ile Fitalat Ester Grubu Mikrokirletici (bbp ve Dnop) Giderimi
(2019) Nas, Bilgehan; Nas, Kaan Batuhan; Argun, Mehmet Emin; Yel, Esra; Koyuncu, Serdar; Ateş, Havva; Dolu, Taylan; Dinç, Saliha; Kara, Meryem
Mikrokirleticiler (MK) veya öncelikli kirleticiler organik veya inorganik, düşük konsantrasyonlarda çevreye ve insan sağlığına önemli etkileri olan kirleticilerdir. Toksik özellikleri, kanserojenik ve endokrin bozucu etkileri ve çevrede neden oldukları olumsuz etkiler göz önüne alınarak birçok ülkede, MK gruplarından fitalat esterlerin (FE) kullanımına sınırlamalar hatta yasaklamalar getirilmiştir. Su kütlelerindeki FE‟lerin önemli kaynaklarından biri de evsel/kentsel atıksulardır. Bu çalışmada, 200.000 m3 /gün kapasiteli ileri biyolojik atıksu arıtma tesisinde ve membran proseslerden oluşan pilot ölçekli tesiste FE‟lerden benzil bütil fitalat (BBP) ve di-n-oktil fitalat (DnOP)‟ın mevcudiyeti, seviyesi ve giderimi 1 yıl süre ile araştırılmıştır. Membran prosesler; ultrafiltrasyon (UF), nanofiltrasyon (NF) ve ters ozmoz (RO) ünitelerinden oluşmaktadır ve 90 m3 /gün kapasitelidir. BBP için biyolojik AAT ile %19,2 ve membran tesis ile RO çıkışında %71,6 giderim verimi elde edilirken, DnOP için biyolojik AAT‟de %44,2 membran tesiste %70,2 giderim verimi elde edilmiştir.