Mantar Yönetim Anlayışının İş Yaşam Dengesi ve İşgören Performansı Üzerindeki Etkisi

Abstract

Günümüz yoğun rekabet koşullarında örgütler varlıklarını devam ettirebilmek ve sürdürülebilir rekabetçi avantajı kazanabilmek adına her zamankinden daha fazla çalışmak mecburiyetindedirler. Bu noktada örgütlerin amaçlarına ulaşabilmesi iş performansına yani örgütler adına stratejik bir öneme sahip olan insan faktörüne bağlıdır. İnsan sermayesi üretim sürecine doğrudan yön vermekte ve örgütsel amaçların gerçekleştirilmesinde kilit rol oynamaktadır. Bireylerin maksimum düzeyde performans ortaya koyması ve örgütsel amaçlara ulaşılması ise ancak sağlıklı bir örgüt ve yönetim yapısı ile mümkündür. Bu araştırmanın amacı, örgütlerde uygulanan mantar yönetim anlayışının çalışanların iş yaşam dengesi ve performansları üzerindeki etkisini tespit etmek olup aynı zamanda değişkenler arasındaki ilişkilerin yönünün ve düzeyinin de belirlenmesidir. Bu amaçla Akdeniz Bölgesinde yer alan bir ildeki holdingde görev yapan 251 çalışana anket uygulanmıştır. Anket sonucunda elde edilen verilere S.P.S.S. programı kullanılarak frekans, geçerlilik, güvenirlilik, korelasyon ve regresyon analizi testleri yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; mantar yönetim anlayışının iş yaşam dengesini ve işgören performansını negatif yönde etkilediği tespit edilmiştir. Mantar yönetim anlayışı uygulamaları arttıkça bireylerin iş yaşam dengesi bozulmakta ve performansları düşmektedir. Bununla birlikte iş yaşam dengesinin işgören performansını olumlu yönde etkilediği de tespit edilmiştir.

In today's intense competitive conditions, organizations have to work harder than ever before in order to maintain their existence and gain sustainable competitive advantage. At this point, the ability of organizations to achieve their goals depends on job performance, that is, on the human factor, which has a strategic importance for organizations. Human capital directly directs the production process and plays a key role in achieving organizational goals. Maximum performance of individuals and achievement of organizational goals are only possible with a healthy organizational and management structure. The purpose of this study is to determine the effect of the mushroom management approach applied in organizations on the work-life balance and performance of employees and also to determine the direction and level of the relationships between variables. For this purpose, a questionnaire was applied to 251 employees working in a holding in a province in the Mediterranean Region. Frequency, validity, reliability, correlation and regression analysis tests were performed on the data obtained as a result of the survey using S.P.S.S. program. According to the results of the research; it was determined that mushroom management approach negatively affects work life balance and employee performance. As the mushroom management approach practices increase, individuals' work-life balance deteriorates and their performance decreases. However, it was also found that work-life balance positively affects employee performance.