University Students’ and Instructors’ Readiness for Learner Autonomy in Distance Language Education: a Qualitative Study in Turkish Efl Context

Abstract

Bu nitel çalışma, üniversite öğrencilerinin ve öğretim elemanlarının uzaktan dil eğitiminde öğrenen özerkliğine hazır olup olmadığını araştırmaktadır. Yozgat Bozok Üniversitesi'nde 7 birinci sınıf öğrencisi ve 8 İngilizce öğretim görevlisi ile 15 yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Görüşme sonuçları, öğrencilerin öğrenen özerkliği kavramının farkında olmadığını, öğretim elemanlarının ise kısmen bildiğini ortaya koymaktadır. Yüz yüze eğitimde, öğrencilere dil öğrenme konusunda yeterli sorumluluk verilmediği için bu öğrenciler özerk öğreniciler olarak kabul edilemezler. Ancak hem öğretim görevlileri hem de öğrenciler, dil materyallerini belirleme, yabancı dil pratiği yapma ve ek materyallere erişme gibi sorumlulukları paylaşarak, uzaktan eğitimde karşılıklı olarak özerk öğrenme koşullarını geliştirebileceklerini düşünmektedirler. Ancak öğrencilerin özerk olarak kabul edilmeleri için kendi öğrenmelerini değerlendirme sorumluluğunu da üstlenmeleri gerektiğinin farkında değiller. Bu nedenle, uzaktan dil eğitiminde her iki taraf da öğrenen özerkliğine kısmen hazır görünmektedir. Bununla birlikte, gerçek uzaktan dil eğitiminde, öğrencilerin gerçekten özerk öğrenme davranışı göstereceklerini garanti edemeyiz. Bizim varsayımımız, katılımcıların gelecekteki olası bir eğitim bağlamına ilişkin algılarına dayanmaktadır. Uzaktan dil eğitimini gerçekten deneyimleyen katılımcılarla yapılacak ileriye yönelik araştırmalar, uzaktan dil eğitiminde öğrenen özerkliğinin daha iyi anlaşılmasını sağlayabilir.This qualitative study investigates university students and instructors’ readiness for learner autonomy (LA) in distance language education. Fifteen semi-structured interviews were conducted with 7 freshmen and 8 English instructors at Yozgat Bozok University in Turkey. The interview results reveal that students are not aware of the concept of LA while instructors are partially know it. Students are not given enough responsibility for language learning in faceto-face education, so they cannot be regarded as autonomous learners. However, both teachers and students think that they can mutually foster autonomous learning conditions in distance education by sharing responsibilities such as determining language materials, practicing the language and accessing additional materials. But they seem to be unaware of the fact that students should also shoulder the responsibility for evaluating their own learning to be regarded as autonomous. Therefore, both parties seem to be partly ready for LA in a distance language education. Nevertheless, we cannot guarantee that they will really demonstrate autonomous learning behaviour in actual distance language education. Our presumption is based on the participants’ perceptions for a possible future education context. Further studies with the participants who really experience distance language education may provide better understanding of LA in distance language education.