Ertekın, BirsenGirişgin, Abdullah SadıkKoçak, SedatErdemir, EsmaCander, Başar2023-12-262023-12-2620131305-760X1309-8845https://search.trdizin.gov.tr/yayin/detay/155099https://hdl.handle.net/20.500.13091/4973Amaç: Total veya subtotal travmatik ekstremite amputasyonları travma ile iliş-kili acil servis başvurularının önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Bu çalışmada, hastaların yaş, meslek, eğitim düzeyleri ve travma ile ilişkili ekstremite amputasyonlarından hangisinin en sık görüldüğünü tespit etmeyi amaçladık.Gereç ve Yöntemler: Çalışmada Ağustos 2006-2008 tarihleri arasında acil servise başvuran travmatik ekstremite amputasyonlu olgular prospektif olarak incelendi. Yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, meslek, travma mekanizması ve hasta- nede kalış süresi değerlendirildi.Bulgular: Bu çalışmada 309 olgu değerlendirildi. Hastaların yaş ortalaması 29±17,9 iken bunların %18’i kadın ve %82’si erkek idi. Olguların %41,1’i işçi, %23,6’sı serbest meslek ve %9,4’ü çiftçi idi. Amputasyonlar oluş mekanizmasıaçısından değerlendirildiğinde, iş kazaları %65,7, parmak sıkışması (kapıya) %17,2 ve ev yaralanmaları %8,7 oranında sorumluydu. %93,4’lük parmak am- pütasyonunun, %4,4’ünü ayak amputasyonu ve %2,2’sini de diğerleri oluşturmaktaydı.Sonuç: Travmatik amputasyonlar başta çocuklar, gençler, aktif bir çalışmahayatı olan ve eğitim düzeyi düşük insanlarda daha sık görülmektedir. En sıketkilenen vücut parçası olarak parmaklar tespit edilmiştir. (JAEM 2013; 12: 205-10)trinfo:eu-repo/semantics/openAccessFenTıpAcil TıpArticle