Kayrak, MehmetAbdulhalikov, TuryanAcar, KadirGül, Enes ElvinÖzbek, OrhanUçar, Ramazan2023-12-092023-12-0920121304-38891304-3897https://search.trdizin.gov.tr/yayin/detay/161804https://hdl.handle.net/20.500.13091/4904Kalpteki demir yükünün ventriküler repolarizasyon üzerindeki olumsuz etkileri beta-talasemi hastalarında gösterilmiştir. Fakat atriyal fibrilasyon (AF) gelişiminin bağımsız risk faktörleri olan P-dalga parametreleri ile ilgili beta talasemili hastalarda kısıtlı bilgi vardır. Bu nedenle biz asemptomatik beta talasemili hastalarda P-dalga parametreleri ile magnetic rezonans görüntülemede (MRG) elde edilen demir yükü arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık.Çalışmaya 22 β-TM hastaları ve yaş ve cinsiyetle uyumlu olan 22 sağlıklı kontrol dahil edildi. P max, P min, and Pi β-TM grupta sağlıklı kontrole gore anlamlı derecede yüksek tespit edildi (p=0.005, p=0.01, and p=0.03, sırasıyla). Pd gruplar arasında benzer bulundu (p=0.46). Kısmı IAB prevalansı β-TM hastalarında artmış bulundu ve komplet IAB sadece bir hastada görüldü P-dalga parametreleri kardiyak T2*<20 msan and T2*>=20 msan olan hastalarda benzer bulundu. P-dalga parametreleri ile kardiyak T2* MRG değerleri arasında anlamlı korelasyon izlenmedi. Bu çalışma gösterdi ki, P-dalga parametreleri sol ventrikül fonksiyonları korunmuş olan β-TM hastalarında kısmen etkilenmiştir ve bu bozulma kardiyak demir yükü ile ilişkili değildir. Sonuç olarak, β-TMnin AF gelişmesindeki rolü halen tartışmalıdır.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessFenTıpCerrahiArticle