Profile URL: https://hdl.handle.net/20.500.13091/11862
Job Title:Arş. Gör. Uzm.
Email Address:huunal@ktun.edu.tr
Main Affiliation:04.01. Department of Architecture
Status: Current Staff
ORCID:
0000-0003-0515-2452
0000-0003-0515-2452YÖK Akademik: 98A8BD716B821DF5
Name Variants:
Ünal, Hatice Ü. Unal, Hatice U.
7 results
Scholarly Output Search Results
Now showing 1 - 7 of 7
Conference Object Degeneration in Traditional Urban Textures: the Example of Konya "türbe Önü"(Karadeniz Technical University, 2023) Oktaç Beycan, Arife Deniz; Ünal, Hatice ÜlküMemory, a process of remembering and forgetting, is inherently spatial, both individually and collectively. Throughout the ages, various understandings of memory have evolved, but all of them have found spatial representations. The urban space serves as the locus of collective memory, facilitating the formation and recollection of collective memories. Traumatic demolitions in the city cause the loss of certain elements of the urban space, leading to forgetfulness. In this study, an investigation has been conducted on the remnants of the disappearing memory pieces of Konya city through individual memories. The study aims to evaluate the elements of urban identity memory related to the space and its surroundings that have been etched in Konya's memory as "Türbe Önü".Book Part Hesaplamalı ve Dijital Bir Form Üretim Yöntemi: Metamorfik Mimarlık(IVPE, 2020) Yıldız Kuyrukçu, Emine; Ünal, Hatice ÜlküMetamorfoz farklı bir forma dönüşmek, görünüşünü veya karakterini çarpıcı şekilde değiştirmek anlamına gelmektedir (Merriam-Webster, 2005). Metamorfik form üretimi, anahtar şekil animasyonu, bir sınırlayıcı kutu (kafes deformasyonu), spline eğrisi, koordinat sistemi ekseni veya düzlemlerinden biri kullanarak modelin çevresindeki modelleme alanının deformasyonları ve bir seçili bir yol boyunca hareket ederken deforme olan bir objeyi ifade eden yol animasyonu gibi çeşitli teknikler içeren bir mimari üretim yöntemidir. Metamorfik mimarlık Kolarevic (2000b) tarafından hesaplamalı ve dijital mimarlık yöntemlerinden biri olarak tanımlanmıştır. Hesaplamalı tasarım günümüzdeki kavramsal anlamını 1960’ların modernist düşünce ve keşiflerinin etkisiyle kazanmıştır. Bilgisayarın tasarımda kullanılmaya başlanması hesaplama özelliklerinden faydalanılmasını sağlamış ve bazı uygulamalar hesaplamalı tasarım olarak adlandırılmıştır. İlk olarak yapay zekâ, sibernetik, endüstriyel tasarım, film ve müzik endüstrisi gibi alanlarda kullanılmıştır (Akipek ve İnceoğlu, 2017; Papamichael ve Protzen, 1993; Simon, 1969; Wiener, 1948). Üretim tesisleri gibi fiziksel tesisler için mekansal konum modellerini optimize etmek amacıyla sezgisel (heuristic) yöntemler kullanan algoritma tabanlı bir sistem olan CRAFT, ilk uygulamadır (Armour ve Buffa, 1963, 1963). Ivan Sytherland’ın tasarım çeşitliliği, kısıtlamaları ve parametrik örnekler hakkındaki düşünceleri mimaride hesaplamalı tasarıma geçişi etkilemiştir. Sytherland ayrıca 1963 yılında CAD (bilgisayar destekli tasarım) araçlarının atası olan Sketchpad programını tanıtmıştır (Sutherland, 1963; Ahlquist ve Menges, 2011). Mimarlık ve hesaplamalı tasarımı birleştiren ilk girişimler 1970’lerde yapılmıştır. 1980’li yıllarda hesaplamalı tasarım CAD (Bilgisayar Destekli Tasarım) ve BIM (Yapı Bilgi Modellemesi) destekli tasarım araçlarının ticarileştirilmesi sayesinde mimaride tanınır ve kullanılır hale gelmiştir (Koutamanis, 2005). 1990’lı yıllar boyunca tekrarlayan görevlerin otomasyonu sağlaması mimarların üretkenliğini artırdığından CAD yazılımlarının popülaritesi oldukça artmıştır. 2000’li yıllara gelindiğinde ise mimari tasarımda uygulanan bu 167 teknikler taslak görevlerin otomasyonunu aşmıştır (Terzidis, 2004). Son zamanlarda ortaya çıkan tasarım yaklaşımları; bina simülasyonları, evrimsel optimizasyon ve yeni üretim yöntemleri gibi farklı hesaplama tabanlı teknikleri tasarıma entegre etmektedir (Oxman, 2017). Hesaplamalı tasarımın zaman içinde görülen popülerleşme serüveni geleneksel tasarım süreçlerinde bir dönüşüme sebep olmuştur. Eski tasarım anlayışı süreç içinde manuel taslak çizimlere dayanmaktaydı. Günümüzdeki hesaplamalı tasarım kavramı ise eski mimari tasarım kabullerine ve meslek pratiklerine meydan okumakta ve onları yenilemektedir (Rocker, 2006). Hesaplamalı tasarım yaklaşımı ve dijital araçların gelişimi ve kullanımlarının artışı birbirine paralel olmuştur. Bilgisayar programları gibi dijital araçların kullanımı genel anlamda dijital tasarım, tasarımı geliştirmek için hesaplama kullanımı hesaplamalı tasarım olarak basitçe adlandırılsa da bu iki kavram süreç içinde iç içe geçmiştir. İki yöntemi birbirinden ayrı değerlendirmek mümkün değildir. Hesaplamalı tasarım konusunda iki bakış açısı mevcuttur. Kimi yazarlar tasarım çözümleri geliştirmek için CAD programları gibi dijital araçların kullanımına dayanan bir yaklaşım olarak görürken (Alfaris, 2009; Knight ve Stiny, 2015; Stiny ve March 1981), kimileri ise tasarım sürecinde bilgisayarın tüm kabiliyetlerinden faydalanan bir uygulama olduğunu düşünmektedir. Hesaplamalı tasarım, bilgisayarı elektronik çizim tahtaları olarak kullanmanın yanında, bilgisayarın hesaplama yeteneklerinden tam olarak yararlanan dijital araçları kullanarak nihai sonuca götüren bütünsel bir süreç şeklinde tanımlanmaktadır (Albayrak, 2011; Cagan ve diğerleri, 2005; Humppi, 2015; Oxman, 2017; Peters, 2013; Terzidis, 2006). Dijital mimarlık ve tasarımı, tasarım çözümleri geliştirmek için CAD programları gibi bilgisayar temelli araçların kullanıldığı, tasarım kararlarının eskiz üzerinde değil, bilgisayar üzerinde üç boyutlu ortamda alındığı bir yaklaşım olarak görenler olduğu gibi (Turan, 2009; Marx, 2000), dijital olanakların mimarlıkta yalnızca görselleştirme için temsili biçimde kullanımının ötesinde hesaplamaya dayalı üretken süreçler olarak form oluşumu ve dönüşümü için faydalanılan bir yöntem olarak tanımlayanlar da vardır (Kolarevic, 2003). Hesaplamalı ve dijital mimarilerin, tasarım problemine yaklaşımlardan ikisi tümdengelim ve tümevarım olarak nitelendirilebilir. İlkinde sonucu bilinen bir nesneye dönüşüm uygulanmaktadır. İkincisinde ise belirli bir sonuç elde etmek için verilerden bilinmeyene ulaşma söz konusudur (Chokhachian, 2014). Metamorfik form üretim yöntemlerinde de bu durum geçerlidir. Tasarlanmış geometriler üzerinde yapılan burkma, burma, modelleme alanı deformasyonu gibi topolojik olarak değişme olmadan yapılan örnekler tümdengelimsel; anahtar şekil animasyonu, dönüşüm gibi 168 üretken sistemlerin kurulumundan sonra tasarımcının aktif form üreticisi olmak yerine sonuç ürünleri seçen bir editör rolü üstendiği örnekler tümevarımsal yaklaşımlardır. Dijital modelleme yazılımları, bir tasarımcının zaten tasarlanmış bir geometrinin biçimsel potansiyelini daha fazla araştırmak için kullanabileceği zengin bir dönüşüm repertuvarı sunar. Elde edilen sonuç ürün deformasyondan önceki formla topolojik olarak aynı özelliktedir. Topoloji kavramı mimaride formun oluşumu ve dönüşümü için belirli bir potansiyele sahiptir. Matematiksel tanımına göre, topoloji, normalde boyut veya şekil değişikliklerinden etkilenmeyen, yani germe veya elastik deformasyonlar ile değişmeyen geometrik formların içsel, nitel özelliklerinin söz konusu olduğu bir kavramdır. Örneğin bir kare ve bir dikdörtgen topolojik olarak eşdeğer kabul edilebilir, çünkü kare sırasıyla bir dikdörtgene gerilerek deforme olabilir. Kare ve dikdörtgen aynı sayıda kenara ve aynı sayıda köşeye sahiptir ve bu nedenle topolojik olarak özdeş veya homeomorfiktir. Aynı topolojik yapı sonsuz sayıda formda geometrik olarak ortaya çıkabilir Tasarlanmış geometrilere uygulanan burkulma ve bükülme gibi basit, topolojik olarak değişmeye sebep olmayan dönüşümler, alternatif morfolojiler oluşturmak için özellikle etkili metamorfik mimarlık araçlardır. Metamorfik form üretimi için diğer teknikler arasında, bir sınırlayıcı kutu (kafes deformasyonu), bir spline eğrisi, koordinat sistemi eksenleri veya düzlemlerinden biri kullanılarak nesnenin etrafındaki modelleme alanının deformasyonları bulunur; bu şekilde, bir nesnenin şekli modelleme alanının geometrisindeki değişikliklere uygun olarak değişir. Yol animasyonunda ise, bir nesne seçilen bir yol boyunca hareket ederken deforme olur. Bilgisayar programları gibi sistemlerin kullanımı ile basit bir tarif ve belirleme kullanılarak karmaşık formların üretilmesi de metamorfik tasarım araçları arasındadır. Hesaplamanın gücünden yararlanan; tasarım varyasyonlarını, beklenmedik sonuçları ve mutlu kazaları içeren; gelişebilen ve evrilebilen otonom sistemler aracılığıyla yaratıcı sonuçlar elde edilmektedir. Anahtar şekil animasyonunda (keyshape animation), geometrideki değişiklikler anahtar kareler (keyframes) (anahtar şekiller (keyshapes)) olarak kaydedilir ve yazılım aradaki durumları hesap eder (Kolarevic, 2000a). Bu yöntemde, bir nesnenin farklı durumları (yani anahtar şekilleri veya anahtar kareler) zaman içinde ayrı noktalarda bulunur ve yazılım daha sonra enterpolasyon yoluyla aralarında düzgün, animasyonlu, zaman kodlu bir geçiş hesaplar. Enterpolasyon; en genel anlamda, verilen bir aralıktaki bilinen değerlerden faydalanılarak, bu aralık içinde bilinmeyen değerleri hesaplamaktır. Bu şekilde; hesaplama/gözlem/deneylerle elde edilen 169 veriler kullanılarak hesaplanması (gözlemlenmesi, deneysel olarak gerçekleştirilmesi) mümkün olmayan veya zor olan değerler bulunabilmektedir (Vatansever ve Doğalı, 2011). Bir tasarımcı, daha fazla gelişme için enterpolasyonlu durumlardan birini seçebilir veya enterpolasyonu, nesnenin geçişleri sırasında örneklerini üretmek için yinelemeli bir modelleme tekniği olarak kullanabilir, yani nesne bir durumdan diğerine dönüşür. Metamorfik mimarlıkta özellikle ilginç bir modelleme tekniği de, “taban (base)” ve “hedef (target)” nesnelerin biçimsel niteliklerini birleştiren bir dizi hibrit form üretmek için farklı formların harmanlandığı dönüşüm (morping) tekniğidir (Kolarevic, 2003). Oldukça uzun bir tarihi geçmişe sahip hesaplamalı tasarım kavramı bilgisayar teknolojilerinin gelişmesiyle bilgisayarın hesaplama kapasitesinin kullanılması sayesinde ileri gitmiştir. Bu teknolojilerin sağladığı dijital araçlar da form üretiminde kullanılmıştır. Bu çalışma hesaplamalı ve dijital mimari tasarım yöntemlerinden biri olan metamorfik form üretimi ile ilgilidir. Yapılan literatür taramasında metamorfik mimarlık kavramı ile ilgili en kapsamlı araştırmayı Branko Kolarevic’in yaptığı görülmüştür. Bu çalışmada metamorfik mimarlığın tanımı üzerinde durularak son dönem metamorfik tasarım yöntemi kullanılarak tasarlanmış mimari örneklerin incelenmesi amaçlanmaktadır.Master Thesis Kentsel Hafıza Mekanlarının Psikanaliz Yöntemle Analizi(Konya Teknik Üniversitesi, 2022) Ünal, Hatice Ülkü; Bala, Havva AlkanHatırlama ve unutma süreci olan hafıza hem bireysel hem kolektif olarak yapısı gereği uzamsaldır. Çağlar boyunca hafıza anlayışları değişse de hepsi mekânsal olarak karşılık bulmuştur. Kent mekanı kolektif hafızanın lokusudur. Kolektif anıların oluşmasını ve hatırlanmasını sağlamaktadır. Doğan, gelişen, değişen ve ölen bir varlık olan kent yaşam döngüsü boyunca biriktirdiği tüm hafıza bileşenleriyle katmanlı bir yapıya sahip olmuştur. Bu yönüyle insana benzemektedir. İnsan gibi bazı aşamalardan geçerek bütünlüğe ulaşmaktadır. İnsanın bazı travmatik anılar yaşaması ve bunu sonucunda onları bastırarak unutması gibi kent de bazı travmatik yıkımlar ile kentsel mekanın bazı elementlerini yitirerek unutmaktadır. İnsanın bastırdığı anıları sebebiyle psikolojik sorunlar yaşaması gibi kentte de yıkımlar kentsel problemler aratmaktadır. Ancak hafızada unutuş tam olarak mümkün değildir. Psikanaliz ile insan unuttuğu anıları tekrar hatırlayarak psikolojik sorunlarından kurtulabilmektedir. Psikanalist bunu insanın bilinç katmanları arasında derinlemesine bir kazı çalışması yaparak sağlamaktadır. Kentin katmanları arasında yapılan yapay kazı çalışması da kentin travmalarını ortaya çıkarak onlarla yüzleşmesini sağlamakta, sorunlarını çözmesine yardım etmektedir. Bu çalışmada Konya kenti üzerinden kentin kaybolan hafıza parçalarının bireysel anılarda yaşayan kalıntılarının belgelenmesi çalışması yapılmıştır. İnsanın psikososyal gelişim dönemlerinde elde ettiği birbirleriyle etkileşim halinde bulunan kazanımlarına benzer şekilde kentin hafıza profili çıkarılmış ve sonraki kentsel hafıza çalışmaları için formüle edilmiştir.Article Examining “eclektic”, “kitch”,“neoclasic” and “orientalist” Architectural Production Methods on University Structures(2021-03-31) Yıldız Kuyrukçu, Emine; Ünal, Hatice ÜlküPostmodern architectural products that can be described as kitsch have become rapidly consumed objects because they have appealed to the whole society. As a demand stimulating, easily comprehensible, and rapidly consumable product, kitsch has gained an important place in postmodern culture and architecture. These features of kitsch have easily made it a paradoxical part of consumption culture. After the Neoclassical boom in the 18th century, architectural movements such as Eclecticism, Orientalism, and Historicism became widespread in the 19th century. Towards the end of the 20th century, these tendencies came to the fore again within the Postmodern paradigm, and new kitsch architectural structures have begun to be produced in these undertakings in accordance with the spirit of the period. Eclecticism which has become prominent again in postmodern architecture has been referred to as neo-eclecticism or eclectic populism and has been defined as a style that ‘complexity, uncertainty and contradictions’are expressed, ‘references from history and symbolic elements are used. Together with various historical forms in the postmodern period, orientalist images have been also used. Images consisting of stylized views of the Western culture on the Orient and that are not based on an authentic eastern depiction have been used in the production of orientalist architectural form.In recent years, eclectic, kitsch, orientalist, neoclassical forms that are independent of context and time have been frequently encountered in architectural applications in also Turkey. On one hand, elements from Turkish culture have been used and on the other hand, architectural elements from foreign cultures have been preferred. It is seen that there have been contradictions between form and meaning in educational structures built in Turkey during the period that the paradigms of the Postmodern era have been dominant. In this study, it is aimed to read and analyze the concepts of kitsch, eclecticism, neoclassicism, orientalism in the postmodern paradigm on recent university buildings and campus portals. In line with this purpose, an extensive literature research was conducted within the scope of the study; in the case study, recent university buildings and portals were analyzed in terms of postmodernism, the historical periods and architectural elements they derived were determined.Article A Generative Approach in Digital Architecture Based on Topological Design(2021) Yıldız Kuyrukçu, Emine; Ünal, Hatice ÜlküThanks to the significant changes experienced in architecture at the end of the 20th century and the beginning of the 21st century, numerical algorithms and computational models entered the field of design and a new horizon opened for architects. This new world of architecture not only transformed the design process but also led to the discovery of new methods for design production. In contemporary architectural design, digital media has been increasingly used not as a representational tool for visualization, but as a generative tool for derivation and transformation of form. Approaches of computational and digital architectures to the design problem can be described as deductive and inductive. In the first, a transformation is applied to an object whose result is known. In the second, it is possible to reach the unknown from the data in order to obtain a certain result. Digital modeling software offers a rich repertoire of transformations that a designer can use to further explore the formal potential of an already designed geometry. The end product is topologically the same as the form before deformation. The concept of topology has an important potential for the formation and transformation of form in architecture. The aim of this study is making conceptual analysis of topological design included in the recent design parameters and discussing its place in contemporary and future architecture through architectural examples. In this context, firstly a literature study was conducted, the examples of topological design processes reflected in today's architectural discipline were examined and the results were evaluated.Conference Object Non-Standard Form Production Methods in Latest Architecture(Iconsos Publishing House, 2021) Yıldız, Emine Kuyrukçu; Ünal, Hatice ÜlküAs a result of the development in information technologies, the reflections of the alternating environment that have been experienced in many disciplines such as genetics, mathematics and physics have also shown themselves in the field of architecture. Computer-aided design, production techniques, and computational design approaches in architectural design, model production processes and model products (models), technological developments, and modeling capabilities offered by digital media have changed design methods and the computer has started to play an important role in the design process. With the usage of computer technology and computational design techniques for architectural design purposes, new architectural approaches such as isomorphic architecture have emerged. In the isomorphic method in which the form breaks away from traditional architecture; non-euclidean, curvilinear, and organic forms have been able to design and apply with the possibilities of computational design by moving away from the rationality of Euclidean geometry. In isomorphic design, the classical architectural understandings such as right angles, principal geometric forms, proportion, style, type have been replaced by concepts such as the algorithm, parametric design, performance, complex geometry, the blob that are included in computer systematics, and fluent, dynamic, interactive, interface which can be carried through digital technology. Thus, the architecture has been introduced with form alternatives that are extraordinary, flexible, dynamic, challenging the boundaries, consisting of curvilinear compositions and complex geometries. The aim of this study is to discuss, the place of isomorphic parametric design in past, present, and future architecture and its sustainability and applicability by examining Isomorphic Design, one of the computational design methods, through conceptual analysis and examples. For this purpose, first, literature research was conducted and the altering of the concept of form in architecture with computational design, and the concept of isomorphic architecture with its examples were discussed. In the conclusion part, the future and sustainability of the isomorphic approach were evaluated.Article Tarih ve Kültür Temalı (!) Kalehan Ecdat Parkı(2020-01-01) Kuyrukçu, Emine Yıldız; Ünal, Hatice ÜlküKentsel yaşam kalitesinin artırılabilmesi için kentsel çevreler içerisinde insanlara kullanabilecekleri çeşitli aktif ve pasif rekreasyon olanaklarının sunulması önemlidir. Farklı aktif ve pasif rekreasyon olanaklarını içinde barındıran tema parklar, kentsel yaşam kalitesinin artırılmasına katkıda bulunurlar. Tema parklar insanların boş vakitlerinde eğlenebilmeleri için bir konu etrafında şekillenen aktivitelerin gerçekleştirildiği mekanlardır. Tarih ve kültür temalı parklarda ise değişik kültür ve tarihler tema olarak belirlenmiştir. Bu parklar önemli ekonomik getiriler sağlayan işletmelerdir. İnsanların vakitlerini dolduracak deneyim satın aldıkları tüketim mekanlarıdır. Bu sebeple tarih ve kültür temalı parklarda konu edinilen kültür ve dönem herkesin tüketebileceği şekilde sığlaştırılır ve imgeleştirilir. Pazarlanan bir nesne olarak mekan dikkat çekmesi için aşırılıklar, hayali unsurlar ile bezenmiş; tarih ve kültür herkese hitap etmesi için sığlaştırılmıştır. Dolayısıyla yaratılan bu mekan artık tanıtılmak istenen kültür ve tarihe göndermede bulunmamaktadır. Temsil ettiği şeyin içi boşaltılarak yaratılan alternatif gerçeklikte söz konusu tema parkını bir simülasyona dönüşmüştür. Bu çalışmanın amacı tarih ve kültür temalı parklarda tespit edilen kimlik sorunları bağlamında Kalehan Ecdat Parkı analiz edilmesi ve Tema park kavramının Dünyadaki ve Türkiye’deki gelişimi göz önüne alınarak öneriler geliştirmektir.
Research Topics
Domains
Social Sciences
Fields
Arts and HumanitiesSocial Sciences
Subfields
ArcheologyGender StudiesMuseologySociology and Political Science
Specific Research Areas
Cultural Heritage Management and Preservation
Media, Gender, and Advertising
Cultural and Sociopolitical Studies
Architecture and Cultural Influences
Media Discourse and Social Analysis
Sustainable Development Goals
SDG data is not available
This researcher does not have a Scopus ID.
This researcher does not have a WoS ID.
Publication Collaboration
| Affiliation Name | Count |
|---|---|
| Konya Technical University | 1 |
1 / 1
Data obtained from OpenAlex
| Journal | Count |
|---|---|
| International Journal of Human Sciences | 1 |
| The Journal of International Social Research | 1 |
| The Online Journal of Science and Technology | 1 |
Current Page: 1 / 1
Scholarly Output
7
Articles
3
Views / Downloads
28/123
Supervised MSc Theses
1
Supervised PhD Theses
0
WoS Citation Count
0
Scopus Citation Count
0
Patents
0
Projects
0
WoS Citations per Publication
0.00
Scopus Citations per Publication
0.00
Open Access Source
7
Supervised Theses
1
Scopus Quartile Distribution
Quartile distribution chart data is not available
Competency Cloud
